Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2007

NO 17-RADIOHEAD-IN THE RAINBOWS


Οι Radiohead μου προκαλούν πάντα πονοκέφαλο.
Ευχάριστο είναι η αλήθεια, καθώς με κάνουν να αναρωτιέμαι «ποια είμαι, που πάω» και τέτοια. Το θέμα είναι ΑΥΤΟΙ που το πάνε. Γιατί αυτή τη φορά το πήγαν κάπου πιο μακριά, στα ουράνια τόξα το πήγαν, εγώ όμως που «περπάτησα» μέχρι την άκρη τους, άκρη δεν έβγαλα.
Εντάξει, δε λέω. Να πειραματιστείτε παιδιά. Εμένα βέβαια μου αρέσατε όταν σκάσατε μύτη, τα 3 πρώτα lp’s. Μετά, πολύ μουρμούρα βρε αδελφέ, κι εμείς μεγαλώσαμε αλλά δεν κάναμε έτσι. Τέλος πάντων, κάθε ψηφοφορία που σέβεται τον εαυτό της απαιτεί μία πιο ουσιαστική κριτική διάθεση από τη μουρμούρα του Thom Yorke και από τη μύτη της P J (το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται, για αυτό την έβαλα στο 20. Sorry. Πάλι ξεχάστηκα).
Λέγαμε λοιπόν για το in rainbows. Στην άκρη του ουράνιου τόξου λοιπόν βρήκα αρχικά κάτι υποτονικά, ατμοσφαιρικά μπιτάκια και δεν ξέρω ρε παιδιά, κάπως μου έκατσαν αυτά τα μπιτάκια. Τζαζ. Όχι εγώ βρε, τα φωνητικά. Κάτι άγριες κιθάρες στην αρχή παραχωρούν τη θέση τους σε κάτι ελεκτρο-ακούσματα και εκεί που λες «πάει, τον θάψαμε τον μακαρίτη», συνειδητοποιείς πως όχι, δεν πέθανε ο βασανισμένος, αλλά είναι καταδικασμένος να ζει σε μια αιώνια μελαγχολία…
Όχι πως όλο αυτό το πάντρεμα δεν έφερε καρπούς. Έφερε και ΜΕ άρεσαν. Τι να πω δηλαδή εγώ, η κοινή θνητή για το Nude; Μίνιμαλ, όμορφο γιατί απλό και… Νάτι! Νάτο! Το βρήκα επιτέλους! Μίνιμαλ είναι η λέξη που έψαχνα για αυτό το cd. Αν και είμαι λάτρισσα του minimal σε αυτήν την περίπτωση το minimal δεν αρκεί για να γεμίσει τα κενά μου όταν τεντώνων τα αυτάκια μου και βάζω ξανά και ξανά το cd. Μπορεί το Nude να είναι όμορφο, μπορεί το All I need να είναι αξιοπρεπές, α! Είναι και η «άρπα του Φάουστ!». Ωραίο κομμάτι λέμε! Δεν αντέχω όμως άλλη άρπα(χτή), και η P J σπασμένη άρπα μου έβαλε! Μου σπάσαν τα νεύρα οι κουλτουριάρηδες!
Για να εξηγούμαι: καλοί και χρυσοί οι Radiohead και όντως τα τραγούδια τους είναι σαν τα χρώματα του ουράνιου τόξου: όμορφα αλλά… μακρινά! Τόσο μακρινά! Τα βλέπεις, πας να τα πλησιάσεις όμως κι αυτά απομακρύνονται…
Για αυτό τους τοποθετώ εκεί που τους τοποθετώ. Γιατί ακόμα και στο πιο πιασάρικο κομμάτι τους το Jigsaw Falling into Place πάλι μουρμουράει αυτός ρε παιδιά!!
Και κάτι τελευταίο: να σας πω εγώ γιατί το lp το διέθεσαν μέσω διαδικτύου. Ο Thom είναι ξύπνιο παιδί. Κακά τα ψέματα, τα τελευταία τους lp δεν είχαν την επιτυχία των πρώτων. Δεν το βγάζουμε, σου λέει ο ξύπνιος, στο internet να συζητηθεί αυτό που κάνουμε να ακούσει και ο κόσμος το lp;! Πάντως, η κίνησή τους ήταν καλή.
Πάω να μαγειρέψω τώρα, γεια σας.
Το τραγούδι είναι η Άρπα που λέγαμε κάποιου Harry Smith που το έντυσε πολύ ωραία, το βρήκα στο γιουτιούμπ και είναι πολύ ωραίο!

14 σχόλια:

Μετεωρίτης είπε...

το κείμενό μου ήταν άθλιο
αλλά έχω κι ένα ζωάκι στο φούρνο να προσέξω.
Δισκοκριτική και μοσχαράκι με πατάτες στο φούρνο, δεν γίνεται.
Όχι τίποτα άλλο, θα αρχίσετε τώρα να με βρίζετε που λέω τον τραγουδιστή των Radiohead μουρμούρη...

MenieK είπε...

άρπα ε? Η McKenitt άνοιξε σχολή...

Μετεωρίτης είπε...

όντως!

πω, πω, meniek, αν ποτέ ΄γινόμουν κριτικός, μιλάμε, θα ήμουν πολύ μπιτσάρα λέμε!!
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ

Emilly είπε...

Δεν τους έχω ακούσει ακόμη αυτούς τους ραδιοχέντ. Αλλά -καλή εσύ- για να λες καλοί, καλοί θα'ναι...

Καλημέρα

Emilly είπε...

...το κείμενό σου δεν ήταν άθλιο. Αλλά αν δεν με πιστεύεις περίμενε λίγο και μετά από μερικά χρόνια θα το δεις πολύ ωραίο!

Alexis B είπε...

Μοσχαράκι μέ πατάτες στό φούρνο σλούρπ!!!!!
Ασε τούς Radiohead στήν άκρη και λέγε γιά το μοσχαράκι
Θέλω και φωτογραφία

ΠανωςΚ. είπε...

Ο πειραματισμός κάποιες φορές λειτουργεί ως επικάλυψη της έλλειψης έμπνευσης.

mystery falls down είπε...

Την πρώτη φορά που το διάβασα συγκρατήθηκα (ευτυχώς), τη δεύτερη βρήκα θετικά σημεία (αλλά και πάλι ... $#@*&$), την τρίτη έμεινα μόνο στα αρνητικά (και αποφάσισα να το ξανακοιτάξω), την τέταρτη πήρα (μαζί με τα ηρεμιστικά μου) την απόφαση του ότι και να σχολιάσω δε θα αλλάξει κάτι στην άποψή σου, την πέμπτη άρχισε να μ' αρέσει η ειλικρίνειά σου και η απλή σε ορισμένα σημεία συλλογιστική σου, την έκτη ... Έκτη δεν υπήρξε. Ακόμα. Πάντως, χαίρομαι. Είναι οι πρώτοι βαθμοί που λαμβάνει (άρα είμαστε σε καλό δρόμο).

afrodiet είπε...

Μετεωρίτη μου,
δεν ήμουν ποτέ πολύ φαν των radiohead. Με έπιανε πάντα κατάθλιψη.
Όμως τώρα είμαι σχεδόν ενθουσιασμένη με το rainbows.
Μη μου πεις ότι το house of cards δε θα άξιζε μια θέση στη δεκάδα σου;! Ε; ε;
Εγώ ειδικά μ' αυτό το κομμάτι έχω πάθει κόλλημα!
Καλημέρα σας!
:)

Roadartist είπε...

θα συμφωνήσω με τον Αλεξη Β.. Ασε τους radiohead και λεγε για το μοσχαράκι :)) χε χε χε..

Μετεωρίτης είπε...

ΕΜΙΛΥ
καλησπέρα!
Καλοί είναι οι Radiohead, κάποτε ήταν ακόμα καλύτεροι...
Δεν ξέρω τι σε κάνει να πιστεύεις ότι μερικά χρόνια μετά θα δω με άλλο μάτι το κείμενο, προς το παρόν... το βρίσκω απαίσιο!

ΑΛΕΧISB
το μοσχαράκι έσκισε!! Είχε και μεγάλα αφροδισιακά μανιτάρια!!
Δεν πρόλαβα να το καταβροχθίσω γιατί το έκανα μια μπουκιά!!

PANOSK
συμφωνώ. Συμφωνώ. Συμφωνώ.
Τα είπες όλα.

ΜΥSTERY FALLS DOWN
με το δίκιο σου διάβασες το κείμενο και έφριξες. Γι'αυτό στην αρχή είχα μεγάλους ενδοιασμούς ως προς τη συμμετοχή μου. Οντας dj εδώ και 15 χρόνια, ακούω τη μουσική λίγο διαφορετικά από ότι οι περισσότεροι. Καταρχήν, όπως θα ξέρεις, με άλλο αυτί ακούνε οι μουσικοί ένα κομμάτι, με άλλο εγώ ποτ το μόνο όργανο που παίζω είναι το χριστουγεννιάτικο τριγωνάκι.
Ποτέ δεν θα γινόμουν καλή κριτικός!

Κάποια lp (π.χ. Katie Melua) τα τοποθέτησα εκεί που τα τοποθέτησα γιατί είδα (άκουσα) κάτι καλό. Για παράδειγμα, ο bruce δεν ήταν ποτέ η μάρκα μου, έλα όμως που με το νέο του cd με έστειλε! Το βρήκα μαγκιά για την ηλικία του να αλλάζει ήχο και να πηγαίνει μπροστά, αντί να αναμασαέι τα ίδια και τα ίδια...
Οι radiohead με απογοήτευσαν. Το εννοώ αυτό με την μουρμούρα. Πιστεύω ότι υπάρχει πολύ ταλέντο από πίσω και ότι σε αυτό το lp δεν αξιοποιήθηκε. Το βρήκα... προς το μέτριο. Επειδή όμως τους σέβομαι και 3 κομμάτια από το lp όντως μου άρεσαν τους έβαλα σε αυτή τη θέση.
Σόρι αν σε απογοήτευσα πάντως!

AFRODIET
εμένα μου άρεσαν πιο παλιά. Το κομμάτι που αναφέρεις είναι αρκετά καλό, δεν πολυτρελάθηκα πάντως.
Με έχει αγχώσει αυτή η ιστορία με το coundtown, φαίνεται;!!

ROADARTIST
έχεις πολλά φιλιά από το μοσχαράκι!
Καλησπέρες, είμαι πολύ busy λκαι δεν σου έχω κάνει καμία επίσκεψη ακόμα... το απόγευμα όμως...!!

elafini είπε...

ήρθα και σε διάβασα πολλές φορές...και θύμωσα λίγο μόνο για έναν λόγο...σέβομαι τις προτιμήσεις του καθενός...αλλά θα μου ταίριαζε καλύτερα να το δω στην hate list σου παρά στο νούμερο 17...ένιωσα πως δεν συμβαδίζει η κριτική με αυτά που επιλέγουμε ως τα 20 καλύτερα της χρονιάς...αυτή είναι η μόνη μου ένσταση...όχι η κριτική, αλλα΄το που το τοποθέτησες...
πολλά φιλιά :)

Μετεωρίτης είπε...

elafini
εξυπακούεται ότι αφού τους έβαλα στη λίστα ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ.
Αλλά για ένα γκρουπ σαν κι αυτό, πρέπει να διακιολογήσω την χαμηλή θέση!!
Το lp έχει λίγα (κατά τη γνώμη μου) καλά κομμάτια και αξίζει να μπει στα καλύτερα μόνο και μόνο λόγω του ονόματος που έχουν.
Θα έλεγα δηλαδή ότι μάλλον αντικειμενική προσπάθησα να υπάρξω αλλά ο τρόπος μου ήταν... άκομψος;

Τουλάχιστον, μιλάω ειλικρινά.
Και να, πιστεύω ότι οι radiohead ήταν υποτονικοί και "λίγοι" σε σχέση με παλιά...

Ε, καλά, μην θυμώνεις όμως!!

elafini είπε...

δε θύμωσα μωρέ :P