Από παιδί ήμουν πάντοτε ο Χριστουγεννιάτικος Εφιάλτης του Πνεύματος των Χριστουγέννων. Έριχνα πόρτα στον Άγιο Βασίλη, τρύπωνα στη φάτνη και τσίγκλαγα τα βόδια, έβαζα τρικλοποδιά στον Μπαλταζάρ για να του πάρω τα δώρα! Ακόμα κι όταν έλεγα τα κάλαντα στην γειτονιά, τραγουδούσα στο fast forward για να κερδίσουμε χρόνο και να επισκεφτούμε περισσότερα σπίτια! Και για να αποφύγουμε περιπτώσεις όπου ο γείτονας ήθελε να την σκαπουλάρει με έναν κουραμπιέ, αντί για τριγωνάκι, κρατούσα έναν μεγάλο κουμπαρά.
Τώρα που μεγάλωσα μπορεί να έπαψα να λέω τα κάλαντα, αλλά δεν διαφέρω κατά τ' άλλα και πολύ από αυτό το μούτρο που ήμουν πριν χρόνια. Δεν θέλω να γίνω καλύτερος άνθρωπος επειδή είναι Χρσιτούγεννα, θέλω να έρχονται κάθε μέρα Χριστούγεννα επειδή γίνομαι καλύτερος άνθρωπος!
Επειδή είπαμε, δεν το 'χω καθόλου μα καθόλου, αντί να κάθομαι να σκέφτομαι πρωτότυπες ευχές
ή να επαναλαμβάνω τις ίδιες, σας χαρίζω το Fly Me To The Moon από τον τραγουδιστή των αγαπημένων μου Fun Lovin' Criminal-γιατί όλοι αξίζουμε μια βόλτα στο φεγγάρι!
Το βράδυ, πάντως, θα δω σίγουρα το "Φεγγάρι" αφού νοίκιασα το dvd. Αφού δεν βγάζει ο μπαμπάς δίσκους, βγάζει ο υιός ταινίες. Καθένας με τον πόνο του.
Σας φιλώ όλους και χρόνια πολλά!
