...θα χορέψω;!
Λάθος! Βρε δεν χορεύω που να με πάρεις σηκωτή. Που σηκωτή θα με πάρεις, γιατί μόνο μεθυσμένη θα παντρευτώ εγώ. Ναι, παντρεύομαι, και δυστυχώς, παίρνω στον λαιμό μου και τον καλό μου που παντρεύεται και αυτός!! Πίνω ήδη σαμπάνια. Για να ανταπεξέλθω. Ο Γιάννης σκέφτεται τι θα ντυθεί στον γάμο μας. Κι εγώ το ίδιο. Οι γονείς φτιάχνουν λίστες, τύφλα να έχει ο Σίντλερ. Μόνο τον Σίντλερ δεν θα καλέσουμε έτσι όπως πάμε. Ξαφνικά, ανακαλύπτω την σημασία της λέξης "μονόπετρο" και βγάζω σπυριά. Μεγάλα σαν κουφέτα. Ελπίζω τουλάχιστον να έχουν γεύση σοκολάτας. Είχα μια φαεινή ιδέα, να βάλουμε αγνά, λευκά βοτσαλάκια στις μπομπονιέρες των αντιπαθητικών συγγενών, αλλά προτιμώ να τους τιμωρήσω παίζοντας το καινούργιο άλμπουμ των Bauhaus στον γάμο. Τέτοια τιμωρία, ούτε στους εχθρούς μας!
Βοήθεια!!!
Βέρες στο δεξί. Δαχτυλίδια στο αριστερό (ευκαιρία ψάχνω να το γυρίσω σε συζήτηση για Καραμανλή και Τσίπρα!). Γραφειοκρατία ακόμα και στον γάμο - ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ, ΙΝΔΙΚΤΕ!! - που να με καλέσουν στον γάμο τους και να τους πω "και του χρόνου"!!
Ναι, οι Μετεωρίτες "έπεσαν". Λύγισαν. Ήταν μία στιγμή αδυναμίας. Είπαμε το "ναι". Μπήκαμε στον χορό. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα "χορέψουμε" ή μάλλον ότι θα μας "χορέψετε", εντάξει;! Κανόνας άλφα: Έτσι και καλέσετε την γριά-μάγισσα (την σκύλα θεία) στο γλέντι, θα της πετάξουμε την τούρτα στη μούρη. Κανόνας βου: τα μαντήλια τα καλαματιανά-τα έχω για να σκουπίζω τη μύτη μου-έτσι και περιμένετε να σύρω τον χορό, θα κλειδωθώ στην τουαλέτα και μετά θα το σκάσω από τον φωταγωγό. Κανόνας γάμα: Το μαχαίρι της τρίπατης-τετράπατης τούρτας να είναι πολύ καλά ακονισμένο. Ώστε άμα ακούσω σχόλια για τους bauhaus, ή για το "μυστήριο" φουστάνι που θα φοράω, θα κοπούν γλώσσες επιτόπου.
Σας προειδοποίησα.
(τώρα καταλάβατε γιατί εξαφανίστηκα τόσες μέρες; Καταλάβατε. Προσέξτε τα σχόλιά σας, έχω τεντωμένα νεύρα και είμαι ΠΑΡΑ ΜΑ ΠΑΡΑ πολύ κουρασμένη...)
Γαμώ τους γάμους, γαμώ...
