Σχολάει ο ΙΝΔΙΚΤΟΣ, άγρια ώρα, το στομάχι του παίζει «σπασμένη άρπα» (όρος δανεισμένος από το νέο c.d. της P.J Harvey) και πάει ο άνθρωπος να φάει πατσά να έρθει στα ίσα του.
Που να ήξερε ότι όλη η Σαλόνικα διαβάζει το blog του και «έπαθε κατιτίς» (τίτλος post του ΙΝΔΙΚΤΟΥ) και «κόλλησε» με τους Smiths ΞΑΝΑ εν έτη 2007.
-PLEASE, PLEASE, PLEASE, LET ME TAKE WHAT I WANT, παρακαλά ο ΙΝΔΙΚΤΟΣ τον σερβιτόρο που είναι απασχολημένος, γιατί βιάζεται να πέσει ΒΟΥΡ στον πατσά και μπροστά του παραγγέλνουν κάτι τραγουδιάρες με τεγρέ κολάν και ο δικός μας έχει λυσσάξει από την πείνα.
-SOME GIRLS ARE BIGGER THAN OTHERS τραγουδάει ξερά ο σερβιτόρος, κάντε υπομονή κύριος, δεν είστε ο μόνος που πεινάτε.
-MISERABLE LIE!! φωνάζει ο δικός μας. Πεινάω σαν λύκος. Εγώ είμαι THE BOY WITH THE THORN IN HIS SIDE, για τον πατσά μιλάω. WELL I WONDER, τι πρέπει να κάνω για να με σερβίρεις λέμε-να αυτοπυρποληθώ;
-ΤΗΕSE THINGS ΤΑΚΕ ΤΙΜΕ, λέει κοφτά ο σερβιτόρος. Θα σε σερβίρω μετά.
-WHAT DIFFERNECE DOES IT MAKE? αναρωτιέται ο φίλος μας, ας περιμένω.
Αλλά περίμενε πολύ λέμε. Πάρα πολύ. Το στομάχι του έπαιζε το HOW SOON IS NOW. Η διπλή μερίδα δεν ερχόταν. Αντίθετα, ήρθε κάποιος και του φέρνει λογαριασμό.
-I DON’T OWE YOU ANYTHING, λέει έκπληκτος ο ΙΝΔΙΚΤΟΣ. Αφού δεν ΜΕ έφερες να φάω, τι να πληρώσω;
-HANDSOME DEVIL, άσε αυτά που ξέρεις και πλήρωνε. Είσαι και τζαμπατζίκουλας!
-HEAVEN KNOWS I’M MISERABLE NOW, λέει τραγικά ο ΙΝΔΙΚΤΟΣ και δεν πιστεύει αυτό που του συμβαίνει. Δεν έφαγα λέμε! STILL ILL. Φέρτε μου ένα ποδαράκι, λίγο αντεράκι και πληρώνω όσο-όσο.
Ο σερβιτόρος παίρνει μια βαθιά ανάσα και αναφωνεί:
-ΑCCEPT YOURSELF, Ινδικτε. Έχεις φάει!! Απλά, έχεις εθιστεί τόσο στον πατσά, που ΔΕΝ θυμάσαι τι έφαγες χτες.
-Πως δεν θυμάμαι! Πατσά έφαγα. Χτες. Σήμερα Δ Ε Ν έφαγα και μου ζητάτε και τα ρέστα.
-Όχι, κύριος, ΕΣΕΙΣ ζητάτε τα ρέστα!! Φάγατε, τελεία και παύλα.
-THIS JOKE ISN’T FUNNY ANYMORE, γυαλίζει το μάτι του Ινδικτου και βουτάει το γκαρσόνι από τον λιγδιασμένο γιακά.
PANIC. Σε δύο λεπτά το πατσατζίδικο έχει γίνει σαλούν. Ποδαράκια εκτοξεύονται, ένα καζάνι έρχεται τούμπα και λεκιάζει ανυποψίαστους θαμώνες. Έφαγε και κανά δυο γυριστές ο δικός μας, πατσά πάντως, δεν έφαγε.
-SHOPLIFTERS OF THE WORLD UNITE, σφυρίζει ο δικός μας και γίνεται ένα ντου-άλλο πράμα.
Σκάνε μύτη κάτι τζιμάνια, καλά παιδιά αλλά όχι και τόσο συζητήσιμα και τα κάνουν όλα λίμπα.
-ΥΟU JUST HAVEN’T EARNED IT YET, BABY, κραυγάζει το γκαρσόνι με τον γιακά που λέγαμε και ορμάει εκ νέου πάνω στον Ινδικτο. Γρονθ, ντουβ, μπουφ! Ξύλο λέμε, να βάλεις και στις τσέπες σου.
-Πάρε κι αυτή, πάρε και τούτη, φωνάζει με ενθουσιασμό ο Ινδικτος που είχε το πάνω χέρι (και είναι και βαρύ!). YOU’VE GOT EVERYTHING NOW!
Και τότε, ωιμέ, όπως ο Ινδικτος βαράει αλύπητα το γκαρσόνι, μια υποψία που προσεγγίζει όλο και περισσότερο την πραγματικότητα, μία αναλαμπή, μια θύμηση, ένα τσαφ και…
-O MORRISSEY!!!!! διαπιστώνει ο ΙΝΔΙΚΤΟΣ και συνειδητοποιεί πως το γκαρσόνι με τον γιακά είναι ο Morrissey!
Το γκαρσόνι-ίνδαλμα κοιτάζει με το γνωστό σνομπο-ύφος του τον ΙΝΔΙΚΤΟ.
-MEAT IS MURDER!!! Ξέχασες ότι είμαι χορτοφάγος, αδελφέ!! Και επειδή I STARTED SOMETHING I COULDN’T FINISH… πάρε κι αυτήν, πάρε και τούτη, γρονθ, μπουν, κλωτς!!!
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
1. Ο Morrissey φοράει ακόμα αυτούς τους άθλιους γιακάδες.
Παίδες, νενικήκαμεν! Μετά από αυτό το post ο ΙΝΔΙΚΤΟΣ θα σταματήσει να προμοτάρει τον πατσά και τους Smiths που όπως καταλάβατε… πρόκειται για σχήμα οξύμωρο!!
Οι τρεις πρώτοι που θα μου απαντήσουν κερδίζουν c.d. του Morrissey και συγκεκριμένα το συγκλονιστικό σινγκλάκι Bengali in Platforms (μεγάλη πατάτα, λέμε!!) και ένα τραπέζι για 2 στο Αυτόφωρο (αθηναϊκό ξενυχτάδικο πατσατζίδικο στην Αλεξάνδρας-γκρίζα διαφήμιση).
Όλο το post, το concept και τα λοιπά βασίστηκε στην λαμπρή ιδέα του ΓΙΑΝΝΗ.
(Γιάννη, πάνε φάε πατσά με τον φίλο σου, ακούστε παρέα και το LAST NIGHT I DREAMT THAT SOMEBODY SERVED ME GREAT PATSAS και καλή όρεξη!).
Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις πάντως, είναι εντελώς μα εντελώς συμπτωματική!
