Dead Kennedys - Too Drunk To Fuck

Σήμερα πήγα να παίξω μουσική και δεν ήμουν πολύ στα χάι μου. Χικ.
Δούλευα σαν Είλωτας τις τελευταίες μέρες και είχα βαρέσει μπιέλες.
Έφταιγα κι εγώ που είχα τα νεύρα μου. Έφταιγαν κι αυτοί που είχαν γενέθλια.
Τους έβαλα Madness. Τους έβαλα Fratellis. Τους έβαλα σφηνάκια. Χικ. Αυτοί να μου ζητάνε rock. Χικ στον κύβο λέμε. Βγαίνει η τούρτα και έρχεται ένας χτεσινός και μου ζητάει το happy birthday. Αφρίζω, ή μάλλον… κ-αφρίζω όταν μου ζητάνε αυτό το κομμάτι. Δεν το έχω παίξει ποτέ μου. Δεν έχω τίποτα με τον Stevie Wonder, απλά, όταν μου το ζητάνε, νιώθω όπως τότε, που με εκβίαζαν (με ένα πεντοχίλιαρο) να τραγουδήσω τα κάλαντα με το ζόρι, όταν ξέρω ότι είμαι η βασίλισσα του φάλτσου.
Αντί για το happy birthday τους έβαλα birthday party. Δεν εκτίμησαν τον συνειρμό. «Φορτώναμε» μποθ. Η παρέα που είχε έρθει σε λάθος μαγαζί και εγώ που τους ανεχόμουν. Εκεί που έπαιζα (με τα νεύρα τους), (χικ) ήρθαν (ευτυχώς) οι cowboys. Έτσι λέω κάτι φιλαράκια μου που επειδή γουστάρουν τις «Ψυχεδελικές Γούνες», κάθε φορά με το που μπαίνουν τους βάζω το Here Come Cowboys.
Βρήκε ο γύφτος την υγειά του κι αναγάλλιασε η καρδιά του λέμε.
Το προγραμματάκι συνεχίστηκε (χικ) με τα συνηθισμένα (βλέπε προφίλ μου). Καταλάβατε. Αυτοί ΔΕΝ καταλάβαιναν. Όσο δεν καταλάβαιναν αυτοί, τόσο εγώ να πίνω σφήνους. Μέσα στο νεφέλωμα (έπινα και μπίρες) είδα τον Γιάννη να μου λέει «χαμήλωσε, ήρθαν οι μπάτσοι»!
«Ωραία, ευκαιρία τότε να βάλω το fuck the police!”.
Δεν το έβαλα όμως. Έβαλα ένα ακόμη σφηνάκι. Το τριακοστό έβδομο (λέμε τώρα). Χικ. Οι μπάτσοι φεύγουν. Κάθε φορά που φεύγουν, ρίχνω λίγο τους τόνους. Βάζω Holly Golightly, there is an end, κομματάρα λέμε. Και τότε, με πλησιάζει ο σωσίας του Dio (που μου ζήταγε ροκ) και τι μου λέει;
-Τυχερούλα! Γλίτωσες από μας, φεύγουμε. Πάμε… μπουζούκια!!
Ο Dio στα μπουζούκια. Χικ. Είναι να μην γίνεις ντέφι;
Ήταν μόνο μιάμιση και είχα γίνει Ορέστης Μακρής. Πολλά μποφόρ λέμε. Ξαφνικά, είδα μπροστά μου τον Γιάννη διπλό.
-Γιάννη, πρέπει να φύγουμε. Έχω γίνει τούμπανο.Χικ.
-Να φύγουμε, μου είπε ο ένας Γιάννης, βάλε ένα τελευταίο κομμάτι και πάω να το πω στο boss.
Ο άλλος Γιάννης έμεινε να με προσέχει γιατί είχα χάσει τον κόσμο.
Σημείωση: το τελευταίο κομμάτι του d.j είναι η υπογραφή του. Είναι το κομμάτι που κουβαλάς μαζί σου και «παίζει» μέσα στο κεφάλι σου ακόμα και στον ύπνο σου Το τελευταίο κομμάτι είναι το μήνυμά σου.
Too drunk to fuck!!!
Μέσα στην παραζάλη μου είδα τον «Γιάννη –δύο- σε- ένα» να κατεβάζει μία μούρη μέχρι κάτω. Τέτοια ώρα τέτοια λόγια. Θυμωμένος ήταν; Απογοητευμένος; Υποθέτω ότι του έφταιγε η εκτέλεση, του έφταιγε μάλλον που το έβαλα από Nouvelle Vague…